نوروزهای اینور دنیا-2قصه ديروز و امروز من نمونه نوروزهاي اينجاست... تموم روز بدو بدو... ولي دل نگران اينکه هنوز وقتي براي هفت سينم نگذاشتم .... به اين فکر کردم که کاش امروز تعطيل باشه و اينکه آيا ميتونم به تهران زنگ بزنم يا باز هم خط ها راه نميده ...
اول فکر کردم سال تحويل تنهام ! ولي يکي از مهربان دوستان اصرار به گذراندن آن با هم کرد
به چند تا از دوستان که گفتم اينجا يه فرقي با ايران داره و اون اينه که خصلت چشم و هم چشمي کمرنگتره... همه هر جور هست ميخوان فقط سالي خوش رو کنار هم شروع کنن و هر کس به طريقي سعي ميکنه تلخي غربت رو براي دوستان اطرافش کم کنه ! اين از گذراندن سال نو کنار هم شروع ميشه تا اوردن سبزي پلو ماهي و شريك شدن آن با هم ! يه حس خوب مهربوني تو دل همه موج ميخوره شايد ناشي از همون درک حس غربت بين همه ماهاست!
ديد و بازديد ها به پر رنگي ايران نيست چون تعطيلي و وقت آزادي نيست ولي باز هم سعي ميشه تا حد امکان از فرصت ها براي ديدار ها استفاده کرد.
آخر هفته قبل يا بعد از سال نو معمولا يک برنامه به وسيله ايرانيهاي شهر ترتيب داده ميشه تا همه با هم نوروز رو پاس بداريم و شادي کنيم. اين برنامه معمولا با رقص و پايکوبي همراهه و البته فارغ از ترس حضور مامورين ارشاد به بهشت که سعي زيادي ميکنن ما ها جهنمي نشيم !
راستش ميخواستم اين نوشته رو سر فرصت تر بنويسم و با آب و تاب و کلي برق خوشحالي ولي به شيريني خودتون ميبخشين!
براي همه شما آرزوي سالي پر بار دارم و اين شعر از اخوان ثالث رو در وصف نوروزمان تقديمتان ميکنم:
عيد آمد و ما خانهء خود را نتكانديم
گردى نسترديم و غبارى نفشانديم
ديديم كه در كسوت بخت آمده نوروز
از بيدلى او را ز در خانه برانديم
هر جا گذرى غلغلهء شادى و شور است
ما آتش اندوه به آبى ننشانديم
آفاق پر از پيك و پيام است، ولى ما
پيكى ندوانديم و پيامى نرسانديم
احباب كهن را نه يكى نامه بداديم
و اصحاب جوان را نه يكى بوسه ستانديم
من دانم و غمگين دلت، اى خسته كبوتر
سالى سپرى گشت و ترا ما نپرانديم
صد قافله رفتند و به مقصود رسيدند
ما اين خرك لنگ ز جوئى نجهانديم
مانندهء افسونزدگان، ره به حقيقت
بستيم و جز افسانهء بيهوده نخوانديم
از نه خم گردون بگذشتند حريفان
مسكين من و دل در خم يك زاويه مانديم
طوفان بتكاند مگر "اميد" كه صد بار
عيد آمد و ما خانهء خود را نتكانديم
سبز باشید و بهاری