مهار بیابان زایی به روز شد.آقای درویش عزیز از به روز شدن دوباره وبلاگتان خوشحالم .
و حالا مطب شانس ...تلاش ...قضا قدر
میخواستم دو تا موقعیت فرضی رو که نقش شانس توش مهمه به تصویر بکشم ولی دیدم با حالتهایی که تو ایران اتفاق میفته خیلی همخونی نداره . مثالهایی که الان میارم و البته برای این انتخاب شدن که به نظر همه ملموس بیان بی شباهت با اتفاقات زندگی خیلی از عزیزای خواننده اینجا نیست . ولی مثال دیگه ای به نظرم نمیرسه که منظورم رو بیان کنم .
یه آدم تلاشگر رو در نظر بگیریدکه مقاله اش تو یه کنفرانس پذیرفته میشه . میره درخواست ویزا . یه موسیو هاله میاد شب گذشته یه حرفی میزنه که رابطه دو کشور تیره و تار میشه و خلاصه تیرگی های روابط سیاسی یا حال ناخوش خانم مصاحبه گر پاچه این بنده خدا رو میگیره و بهش ویزا نمیدن و حاصل تلاشش میره رو هوا.
یکی دیگه آرزوی خارج اومدن داره . بدون هیچ امیدی تقاضای ویزای توریستی میکنه و بی هیچ درد سری بلیط و همینجوری ییهو میره جایی که فکرشم نمیکرد.
یکی دیگه یه روز همینجوری فرم مهاجرت رو پر میکنه و اصلا هم امیدی به پذیرفته شدن مدارکش نداره و یه دفعه بدون هیچ درد سری حتی بدون مصاحبه ویزای مهاجرتش میاد.
یکی با وکیل میره جلو و میلیونها تومان خرج میکنه و خوب بالاخره هم پاش به دیار فرنگ باز میشه.
یکی هم همین میلیونها خرج رو میکنه و آخرش هم هیچ ...
چقدر شانس تو اتفاقات مسیر زندگیمون مهمه ؟ چقدر قابلیتهای خودمون ؟
چقدر اعتقاد دارین به این که از هر دست بدی از همون دست هم میگیری ؟
پ.ن.۱ معمولا ضریب مقبولیت گوشزدی وقتی سوال میپرسم تو این وبلاگ پایینه . یه پست سراسر غر نوشته بودم که پستش نکردم .اگه بازم پایین باشه اونو میذارم که همه انرژی منفی بگیرین 
حالا خودتون میدونین(این یه تهدید جدی بود 
)
پ.ن. ۲. به همه دوستای عزیزی که حال و احوالم رو پرسیدن : واقعا شرمنده مهربونیاتونم .
روی ماه همه تون رو میبوسم .