تا پیش از این پست "مدتها بود فارسی را با قلم و کاغذ ننوشته بودم ." راستش را بخواهید مدتها بود اصلا با قلم وکاغذ ننوشته بودم.

امروز با حالت غریبی این جمله را در دفتری قدیمی نوشتم و احساس کردم دست خطم چقدر برایم غریب است و نا خود آگاه در همین یک خط نوشته  قلم خوردگی دارم. برای من که زمانی جزوه نویس قهاری بودم با خطی خوانا و بدون قلم خوردگی این تغییر غریب بود و نشان از تنبل شدن دستهایم برای نوشتن داشت.

راستش گمانم همه زندگی همین است. به محض آنکه ممارست را به کناری بگذاری تواناییهایت خاک میخورند و اگر غافل شوی پیدا کردن آنها از یک انبار قدیمی خاک آلود مصیبتیست . شاید هم خیلی از آنها در گوشه ای از یاد بروند !