چو عضوی به درد آورد روزگار...
)رفتم موهامو کوتاه کوتاه کردم ...دلم میخواست بازم کوتاه تر کنم ... ولی خوب...وقتی خانم آرایشگر که اتفاقا تازه به شهر ما اومده و ایرانیه فوج موهام رو سری سری میریخت پایین یادم اوفتاد که این قصه اینور دنیا رو اینجا بنویسم...
اینور دنیا خیلی وقتها مراسم متفاوتی برای کمک به سازمانهای وابسته به بیماریهای خاص و تحقیقاتشون برگزار میشه . تو این مراسم شرکت کننده ها یا مهمان یک مراسم شام هستند یا یک ورزش دست جمعی یا تفریح خاص که هم ساعتی رو به خوشی میگذرونن و هم پولی که بابت اون بلیط میپردازن برای کمک فرستاده میشه. و به اصطلاح در این مراسم fundraising میکنند.
یکی از تاثیر گذارترین این مراسم زنان و مردانی هستند که داوطلبانه موهای سرشان را برای ابراز همدردی با بیماران سرطانی به تیغ میسپارند و در حین تراشیدن سرشان افراد دیگر کمکهای خود را جمع آوری میکنند. از دست دادن موها شاید کوچکترین ذره از درد آن بیمار است و چنین ابراز نزدیکی و همدردی به نظر من بسیار زیباست و جای سپاس دارد. زیباست که فقط دعای مجانی و گاها نه از ته دل خرج بیمار نمیکنند و تلاش میکنند آنها را واقعا از لحاظ روحی و مالی حمایت کنند. ۱
یکی دیگه از این مراسم که در کانادا برگزار میشودDragon Boat Festival هست که امسال درآمد شرکت در این فستیوال تو شهر ما به تحقیقات در مورد بیماریهای قلبی عروقی هدیه میشه. مراسم احتمالا در ماه جولای در شهر ما برگزار میشه و اگه عکس داشته باشم حتما اینجا میذارم.
اینم از قصه کمکهای اینور دنیا !
سبز باشید
۱در این خصوص داستانی رو حتما تو پست بعدی براتون مینویسم .