امروز صبح جز معدود دفعه هایی بود که با اتوبوس راهی دانشگاه شدم. توی راه جوونها خسته و خواب آلود و شلخته و خانم پیرهای خوش تیپ و آرایش کرده بیشتر از هر چیزی نظرم رو جلب کرد.

دیدن خانمهای پیر اینجا آدم رو از زندگی و پیر شدن بیزار نمیکنه . شادترین رنگها رو اینجا خانمهای پیر میپوشن و رژ لب صورتی پررنگ یا قرمز و مانیکور و لاک خوشرنگ جز جدایی ناپذیر آرایش روزانه شونه ... چقدر شباهت به جایی که ما از اونجا میاییم نه ؟!؟!؟!

رنگ زندگی رو اینجا دوست دارم ...