چندروز پیش که بعد از مدتها اومدم دانشگاه. از منشی گروه تا استادها و همکلاسیهای سابق کلی برای موهای کچل ناکم ابراز احساسات کردند و با ذوق بغلم کردن و گفتن که چقدر خوشگل شدی

یکی از استادهای پیر مهربونمون که به نظر من مهربونترین استاد دنیاست بعد از کلی ابراز احساسات واسه موهام گفت که چقدر جام خالی بوده و دلش برای لبخند من تنگ شده بوده !!!(احتمالا یعنی بی خیال مو و قیافه ...اصل لبخند و مهربونیه )

خلاصه غرض از نوشتن اینکه اینجور که من تاحالا دستگیرم شده اینور دنیاییها معمولا عادت ندارند وقتی یک تغییری می بینند بزنند توی ذوق و احساسات طرف و بگن حالت قبلی قشنگ تر بوده ! به خصوص وقتی قبلی یک جورهایی تا مدتی دور از دسترس باشه !

راستی چند بار تا حالا وقتی موهاتون رو کوتاه کردین بهتون گفتن وقتی بلند بود قشنگتر بود و زشت شدین

اصلا به نظر شما باید همچین نظرهایی رو منتقل کرد یا نه؟چه کسانی و تا چه حدی حق دارند یا اجازه دارند در مورد انتخابهای همدیگر نظر بدن؟