این چند خط  رو  یا بهتره بگم این نصیحتهای چهارگانه رو چندروز پیش یکی از نازنین ترین دوستهام برام فرستاد  ...دلم نیومد بقیه رو از خوندنش و خودم رو از یاد آوریش محروم کنم ...

پس مینویسم که همیشه یادم باشه :

 1. با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند.

 2. با وقیح جدل نکنم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روحم را تباه می کند .

 3. از حسود دوری کنم چون حتی اگر دنیا را هم به او تقدیم کنم باز هم از من بیزار خواهد بود .

 4. تنهایی را به بودن در جمعی که به آن تعلق ندارم ترجیح دهم.

تک تک این جملات باور دارم ...اگه یه روزی حوصله همه جور آدمی رو داشتم ...به امید اینکه شاید یه روز بفهمند که کدوم رفتارشون باعث رنجش دیگران شده ٬ الان باور دارم که اولین قدم برای آرامش خاطر خودم اینه که از آدمهایی که تو ۴ گروه بالا دسته بندی میشن دوری کنم.