میخواستم پستهای زمستون رنگی رو ادامه بدم ولی نمیتونستم یه حس درونی رو ننویسم ... شاید به خاطر زن بودن و مسلمان بودن و در عین حال همیشه آرایش داشتن و تر تمیز پوشیدن خانم بوتو بود که از بچگی به عنوان یه زن محترم بهش نگاه میکردم و ازش خوشم میومد . یه حس خاص. یه زن که تو کشورهای مسلمان به قدرت رسیده. برام همیشه عجیب و قابل ستایش بود. بعدها که صحبت از فساد مالی شد به نظرم کاملا مسخره می اومد. ناخود آگاه حس میکردم یک سری آدمها که دلشون نمیخواد یه زن رو بر سر قدرت ببینند این حرفها رو سر زبونها میندازند.

وقتی تو تورنتو با پاکستانی ها بیشتر آشنا شدم برام خیلی عجیب بود که زمانی یک زن رو به عنوان نخست وزیرشون انتخاب کرده باشند. پاکستانیها اکثرا درجه دگمیشون خیلی خیلی بالاست.

امروز صبح وقتی صفحه یاهوم رو باز کردم  چند دفعه تیتر خبر رو خوندم . احساس بدی بهم دست داد . اینقدر بد که انگار یه نفر که توی کشور خودم طرفدار سیاستهاش باشم این بلا سرش اومده باشه. و نا خودآگاه فکر کردم بالاخره طاقت نداشتند یک بار دیگه یه زن رو راس قدرت ببینند. شاید هم واقعا هنوز به بلوغ دموکراسی نرسیدند! و قبل از اینکه هرگونه رایی تعیین کننده باشه کاندیدای احتمالی رو از بین میبرند.  

برای من بی نظیر بوتو یک زن متجدد و قابل احترام بود و هست.

با آرزوی روزی که به راحتی توان قبول رقابت سالم و دموکراسی رو داشته باشیم. روزی که اقلیت صاحب اکثریت قدرت نباشند.

با آرزوی صلح برای همه دنیا ...