عزیزی بهم گفت از تجربیات غربت هم بنویس ...

نمیخوام از بدی گفتن شروع کنم ... ولی یکشنبه غروبهای اینجا مثل جمعه غروبها تو ایران میمونه...

یادمه اون موقع سن و سال دارترهاو معلم دینی ها و خانم های اهل جلسه و دعا میگفتن موقعی که دل آدم روز جمعه بعد از ظهر میگیره امام زمان داره نامه عمل آدم رو میخونه و از این حرفا...

 همیشه برام سوال بود که چقدر امام زمان تند خونه ! با احتساب حالت عمومی جمعه بعد از ظهر ها فقط تو ایران هر هفته  میلیونها نامه عمل باید بخونه ....

به نظر میرسه ایشون اینور دنیا رو هم از یاد نبردن و حالا که ما اینجا هستیم نامه اعمالمون رو هر یکشنبه دوره میفرمایند....

اونکه چرا همون حالت تلخ جمعه ها غروب اینجا یکشنبه ها غروب اگه برنامه ای نباشه ا به خاطر درس و مشق بمونیم خونه بهمون دست میده ...