بدون اغراق پاییز اینجا از زیباترین مناظریه که تو عمرم دیدم. هزار رنگ ... با آسمان آبی که ابر های پنبه ای پرش کردن .اگه تو فکر درس و مشق نباشی جون میده واسه اینکه ساعتها کنار رودخونه قدم بزنی و لذت طبیعت رو ببری.

 ولی وقتی اینجا پاییز میشه یعنی واقعا از همون اول مهر برگها شروع میکنن ریختن و الان هنوز وسط مهر نشده جاده کنار خونه ما درختهاش لخت لختن و حتی یک برگ هم بهشون نیست . هر چند هنوز خیلی از درختها برگهای هزار رنگشون بهشون وصله ولی من اين روزها  غصه داره رفتن فصل گرماا و آمدن دوباره زمستون هستم !!  راستش از بس زمستون اينجا طولانيه وقتي پايیز مياد با وجود اينکه زيباترين منظره هاي عمرم رو در پاييز اینجا ديدم بازم حس ناراحتيم از اومدن زمستون بر حس لذتم از زيبايه هاي پايیز چيره ميشه  !! و این پاییز زیبای رنگارنگ به سرعت باد میگذره . از شروع رنگی شدن برگها وریزششون تا بی برگ شدن همه درختها حد اکثر یک ماه اینجا طول میگشه . 

مثل اين که من اخيرا رو دنده غرغر کردن افتادم و اصلا نمیتونم انرژی مثبت بدم . شایدم مال دلتنگیه ! نمیدونم ! شایدم با اومدن پاییز یه جورایی بیشتر یاد این میفتم که بهارهای عمرم داره میگذره و من کیلومترها کیلومتر از عزیزترین هایم دورم ...