امروز اينور دنيا يه روزي افتابي زيباست که برف سفيد درخشش فوق العاده ای  داره. هر چند  چشم رو بدون عينک دودي حسابی ميزنه ولي واقعا غنيمته. چون بعضي وقتا اينجا اينقدر سرد ميشه که آدم دم و بازدمش از حالت عادی خارج میشه ...گويا هوا به جاي گاز تيکه هاي جامده   بگذريم... 

  تو اين روز خوب افتابي زمستونی(در واقع پاییزی)  من از اتاقم در حسرت هوای بیرون بودم که خوشبختانه به یک سری آمار احتیاج پیدا کردم و قرار شد براي جمع اوري اونها سری به کتابخانه مركزي دانشگاه برم. با همراه عزيز قرار گذشتيم از اين ساعت استفاده کنيم و يک کاپوچينوي فرنچ ونيلا دبش تو راه بزنيم. ايشون هم سري به Adminestration Building که يه چيز تو مايه هاي اداره آموزش تو دانشگاه هاي ايرانه بزنن .

 بعد از اينکه من کارم تموم شد ليوان گندالوي کاپوچينو به دست تصميم گرفتيم از بيرون ساختمون ها بريم^* که حذبصر( راستی این دیکته اش چه جوریه ؟!؟!) و حس قهوه خوری  تو هواي سرد حسابي ارضا بشه .

  من همیشه از رفتن به اين جاهاي اداري بدم مياد. خاطرات  بدبختي هام براي گرفتن مدارک و امضاها و موش دووندن هاي حتی اون نگهبانه که مدرک آدم رو از بايگاني تا دفتر مربوطه مياره تا مبادا ما ندزدیمش تا وقت تلف کردنهای مسوول مربوطه  و آخرش هم ساعات مقدس ناهار نماز برام زنده ميشه... 

خلاصه ساعت حدود 12:10 بود که در واقع lunch time  اين ملت جهنمي یا همون وقت ناهار نمازی خودمون بود. من با ليوان کاپوچينو وارد شدم و روي يک صندلي نشستم منتظر همراه عزیز. مشغول نوشيدن و مرتب کردن وسايل و فکر کردن به اينکه همراه عزيز مياد دماغ سوخته از اينکه وقته ناهار اومديمو کارم انجام نشد کاملا مشخص بود کاری ندارم و یا لااقل در عجله نیستم که يه دفعه يه آقاي محترمی از اتاقش اومد بیرون  و سرک کشید مبادا ارباب رجوع منتظری داشته باشه  و گفت "ميتونم کمکتون کنم؟" 

 اينه فرق ماه ما "اداره آموزش و کليه اداره جات در ايران سراي ما" و ماه گردون "مملکت کافر پرور کانادا" ظاهرا ماه گردون از ماه من بهتره ...

پ.ن.ساعتها فکر کردم این ماه من و ماه گرون یادم اومد. ادبیات فارسیم حسابی زنگ زده شده ... 
*توی شهرهای سرد کانادا معمولا ساختمونهای یک مجموعه از داخل به هم مرتبط هستن که تو هوای سرد در صورت تمایل مردم از داخل رفت و آمد کنن .